Adrian Agne-Heuring · Moja historia

Jak trafiłem
do SuperPatch.

Wiele osób zna mnie jako przedsiębiorcę i inwestora w branży energii odnawialnej. Jednak moja droga do SuperPatch wiąże się z moją córką Emmą.

Emma zawodowo trenuje konie i jest zawodniczką ujeżdżenia. Po poważnym wypadku długo zmagała się z problemami z kolanami. To dzięki niej plastry stały się częścią naszego życia. I właśnie tę historię chciałbym Ci opowiedzieć.

Czworo dzieci jest częścią mojego życia: Hanna ma 25 lat, Emma 22, Fritz 19, a Franz 17. Dlatego opowiadam tę historię przede wszystkim jako ojciec.

Posłuchaj, jak opowiada o tym Emma ↓
Adrian Agne-Heuring

Moje powołanie

Moje korzenie są
w energii odnawialnej.

Od 2000 roku pracuję w branży energii odnawialnej. Biomasa, energia wiatrowa i słoneczna są częścią mojego powołania jako przedsiębiorcy i inwestora. Nadal się nimi zajmuję.

Przez lata zrealizowałem i rozpocząłem projekty o łącznej mocy 16,9 MW: 3 MW biomasy, 11,5 MW energii wiatrowej i 2,4 MW energii słonecznej.

3 MWBiomasa
11,5 MWEnergia wiatrowa
2,4 MWEnergia słoneczna

SuperPatch pojawił się później. Zaczęło się od sytuacji, która dotyczyła naszej rodziny.

W energii odnawialnej od 2000 roku · Obraz stworzony przez AI.
W energii odnawialnej od 2000 roku · Obraz stworzony przez AI.

Jak to się zaczęło

Po wypadku Emmy
wiele się zmieniło.

Moja córka Emma ze swoim koniem ujeżdżeniowym.
Moja córka Emma ze swoim koniem ujeżdżeniowym.

W 2021 roku Emma poważnie upadła podczas prezentowania klaczy hodowlanej ze źrebięciem. Potem przyszły kolejne operacje i długa rehabilitacja. Z czasem znów mogła jeździć konno. Jednak przez pewien okres zwykłe chodzenie bez bólu było niemal niemożliwe. Rozważano kolejną, rozległą operację.

Potem poznałem Tamarę w Bazylei.

Na zawodach jeździeckich w Bazylei Tamara przedstawiła mi SuperPatch. Sam zrobiłem test stabilności, a potem opowiedziałem Emmie o plastrach.

Na początku była dość sceptyczna. Mimo to chciała spróbować i zaczęła codziennie używać Freedom, Victory i Defend.

Z czasem mówiła mi, że chodzenie staje się łatwiejsze.

Zmiany następowały stopniowo. Emma opowiadała, że lepiej chodzi i odczuwa mniej bólu. Później wypróbowała także Rocket i powiedziała mi, że znów może zrobić głęboki przysiad.

Po konsultacji z chirurgiem operacji planowanej na wrzesień 2025 roku na razie nie przeprowadzono. Dla Emmy oznaczało to możliwość ponownego podążania za swoim powołaniem jako jeźdźczyni. Dla mnie, jako ojca, było to oczywiście coś wyjątkowego.

Dziś Emma sama dzieli się swoimi doświadczeniami.

Emma jest teraz również odnoszącą sukcesy partnerką SuperPatch. Opowiada innym o swoich doświadczeniach i można skontaktować się z nią przez jej stronę oraz Instagram. Jako ojciec szczególnie cieszę się, że dziś sama towarzyszy innym w poznawaniu SuperPatch.

Strona Emmy ↗Emma na Instagramie ↗

Emma opowiada

Najlepiej, żeby
Emma opowiedziała Ci sama.

Tutaj Emma mówi, jak czuła się po wypadku, dlaczego wypróbowała plastry i jakie zmiany zauważyła u siebie.

W filmie opowiada także o pierwszych doświadczeniach z plastrami u swoich koni.

Niemiecki · 4 minuty i 23 sekundy.

Znaczniki czasu są przybliżone. Niepewne fragmenty są oznaczone.

Przeczytaj tłumaczenie transkrypcji filmu

Tłumaczenie automatycznej, lekko zredagowanej transkrypcji niemieckiej. Niepewne fragmenty są oznaczone; tekst nie został jeszcze w całości sprawdzony ręcznie z nagraniem. Znaczniki czasu są przybliżone. Niepewne fragmenty są oznaczone.

Tłumaczenie automatycznej, lekko zredagowanej transkrypcji niemieckiej. Niepewne fragmenty są oznaczone; tekst nie został jeszcze w całości sprawdzony ręcznie z nagraniem. Znaczniki czasu są przybliżone. Niepewne fragmenty są oznaczone. [00:00] Jestem Emma [nazwisko niepewnie rozpoznane], mam 21 lat, zawodowo trenuję konie i trafiłam do plastrów w grudniu zeszłego roku. [00:22] Miałam bardzo dużo problemów z kolanami po wypadku cztery lata temu. W ciągu pół roku byłam operowana dwa razy. Po drugiej operacji dość długo sobie radziłam. [Krótki fragment około 00:40 nie został wiarygodnie rozpoznany.] [00:43] W październiku zeszłego roku poszłam do specjalisty z bardzo poważnymi [słowo przed „dolegliwościami” niejasne] i silnym bólem. Po wszystkich badaniach medycznych zapytałam, co mogę zrobić. Jedyne, co jeszcze jako tako mogłam robić, to jeździć konno. Nie mogłam już dobrze chodzić, przynajmniej nie bez bólu. Powiedziano mi: bez operacji się nie uda. [01:14] Musimy zmienić całą strukturę twojej nogi, żeby uzyskać poprawę, bo inaczej prawdopodobnie będziesz mieć problemy przez całe życie. [01:24] Na szczęście w grudniu poznałam plastry dzięki kochanej Tamarze. Mój tata spotkał ją na zawodach w Bazylei, sam zrobił test stabilności i się przekonał. Tak trafiłam do plastrów. [01:43] Powiedziałam: chętnie spróbuję. Jestem otwarta na nowe rzeczy, bo już nic więcej nie może pójść źle. Zaczęłam je próbować, kiedy mój sposób chodzenia był bardzo zły. [01:57] [Komunikat w tle lub dodatkowy głos; transkrypcja niepewna.] [02:14] Stopniowo było trochę lepiej. Już po dwóch tygodniach naprawdę zauważyłam: chyba mogę lepiej chodzić. Dość szybko wróciłam do stosunkowo normalnego sposobu poruszania się. Po dwóch miesiącach codziennego stosowania plastrów uznałam, że właściwie nie potrzebuję już operacji. [02:46] Nie odczuwam bólu [rozpoznanie sprzeczne; poprawione na podstawie dalszego kontekstu] i mogę robić wszystko jak wcześniej. [Początek zdania niepewnie rozpoznany.] W ogóle nie myślę już o całej tej historii. Dla mnie moje kolana i nogi są w świetnej formie, bez żadnych dolegliwości. [03:02] Na początku sama byłam bardzo sceptyczna i mówiłam: jeśli zadziała u mnie, to chyba naprawdę czary. To przecież niemożliwe, bo mocno opierałam się na podejściu medycznym [brzmienie niejasne] i mówiłam: tak, to wszystko ma dla mnie sens i nie może być inaczej. [03:20] Spróbowałam, przykleiłam plastry i jestem bardzo zadowolona. [03:25] Zaczęłam też używać ich u moich koni. Miałam bardzo pozytywne doświadczenia, różne przy różnych koniach, i jestem ciekawa dalszych obserwacji. [03:45] Jeśli chodzi o konie, szczególnie w sporcie wyczynowym, miałam moim zdaniem bardzo dobre doświadczenia z [nazwa plastra niepewnie rozpoznana; być może PEACE], aż mówię: [Krótki fragment niepewnie rozpoznany.] Moje konie są głęboko rozluźnione. [03:57] Bez względu na to, co je spotyka, naprawdę idzie dobrze. U każdego konia działa to inaczej, ale wszystkie są bardzo szczęśliwe, jak sądzę. I rzeczywiście dość dobrze się trzyma. [04:10] Zbieramy kolejne doświadczenia u koni. Ja, moja rodzina i znajomi jesteśmy wszyscy bardzo entuzjastycznie nastawieni. Teraz zobaczymy, co jeszcze możemy zrobić dla koni.

Nasza historia na zdjęciach

Tutaj możesz przejrzeć
historię Emmy.

Historię Emmy przedstawiliśmy też na tych ośmiu obrazach. Obrazy stworzone przez AI są oznaczone na slajdach.

Dlaczego się nimi dzielę

Dlaczego tak lubię
dzielić się SuperPatch.

Kiedy ktoś pyta, dlaczego obok mojego powołania jako przedsiębiorcy i inwestora tak chętnie dzielę się SuperPatch, opowiadam o Emmie.

Wiem, jak długo zmagała się z problemami z kolanami. I wiem, co oznacza dla niej możliwość ponownego podążania za swoim powołaniem. To jej doświadczenia sprawiły, że bliżej zainteresowałem się SuperPatch i zacząłem opowiadać o nim innym.

Rozdaliśmy już bezpłatnie kilka tysięcy plastrów, aby inni mogli je samodzielnie poznać i wypróbować. Każdego dnia pojawiają się nowe zainteresowane osoby i placówki, zwłaszcza zawodowi jeźdźcy i amatorzy, luzacy, właściciele ośrodków jeździeckich i stadnin, przedsiębiorczynie i przedsiębiorcy, domy seniora i placówki opiekuńcze, szpitale i ośrodki terapeutyczne, apteki, położne, fizjoterapeuci, psychoterapeuci, lekarze oraz personel kliniczny.

Ogromną radość sprawia mi widok tych zaskoczonych twarzy i słuchanie o doświadczeniach ludzi z plastrami. Szczególnie wzrusza mnie ich głęboka, szczera wdzięczność, gdy opowiadają, że już po kilku dniach odczuwają ulgę w czymś, co od lat jest dla nich wyzwaniem i czasem kosztowało ich wiele sił. Takie spotkania pozostają w moim sercu — i są jednym z powodów, dla których tak chętnie dzielę się SuperPatch.

Zaczęło się od tego, że opowiedziałem córce o plastrach. Dziś mówię o nich także innym, bo wiem, ile jej doświadczenie dla nas znaczy.

Co jeszcze jest dla mnie ważne

Towarzyszyć ludziom.
Dostrzegać powiązania.

W moim życiu były wymagające projekty i sytuacje, które stanowiły osobiste wyzwanie. Wnoszę te doświadczenia do rozmów z ludźmi, którzy sami stoją przed trudnym zadaniem.

Od kilku lat ludzie korzystają też z mojej pomocy jako coacha. Często są to inni coachowie, przedsiębiorcy lub liderzy. Ale również osoby odpowiedzialne za wiele spraw, które chcą spokojnie przyjrzeć się swojej sytuacji razem z kimś. To również jest dla mnie powołaniem.

Słucham, dostrzegam wzorce i łączę rzeczy, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się niezwiązane. Lubię upraszczać to, co złożone, i wspólnie szukać możliwego kolejnego kroku.

„Mindset do przyklejenia.”

Tak lubię nazywać plastry. Dla mnie to osobisty obraz tego, jak dobrze łączą się mindset i nasze doświadczenia z SuperPatch. Odważyć się na coś nowego, pozostać otwartym i znów poczuć się bardziej sobą — tym zajmuję się od dawna.

Przedsiębiorca, inwestor, ojciec i coach: dla mnie te części życia są ze sobą połączone. Wnoszę wszystkie te doświadczenia do rozmów. A pod nazwą SMOOZIA te tematy się spotykają.

Na czym mi zależy

Chcę dzielić się
naszym doświadczeniem.

Tak trafiłem do SuperPatch.
I dlatego nadal tak chętnie o nim opowiadam.

Masz pytanie?
Napisz do mnie.

Czy chodzi o plastry, naszą historię czy coś, co Cię teraz zajmuje — możesz skontaktować się ze mną bezpośrednio przez WhatsApp lub e-mail. Chętnie przeczytam Twoją wiadomość.

Napisz do mnie przez WhatsApp ↗Wyślij mi e-mail ↗

To nasza osobista historia. Jestem niezależnym partnerem SuperPatch. Doświadczenia Emmy nie można uogólniać i nie jest ono dowodem na określone działanie produktu. Plastry nie zastępują diagnozy ani leczenia; decyzje dotyczące operacji należy podejmować z lekarzem.